ดูบอลเอเอฟซี แชมเปี้ยนส์ลีกได้ที่ไหน
- ช่องทางหลัก: YouTube ช่อง BG SPORTS (ถือลิขสิทธิ์หลักในปีล่าสุด ถ่ายทอดสดให้ดูฟรีหลายคู่ โดยเฉพาะคู่ที่มีทีมไทยและคู่บิ๊กแมตช์)
- Youtube The AFC Hub: ถ่ายทอดสดการแข่งขันเกือบทุกแมตช์
รวมทีมท็อปเอเอฟซี ใครคือเบอร์หนึ่งในเอเชีย?
พูดกันแบบไม่อ้อมค้อม ACL ปีนี้โหดทุกรายการจริง แต่ถ้าถามว่าใครเป็นตัวท็อปของเอเชียตอนนี้? ชื่อที่เรารวมไว้ให้ด้านล่าง เรียกได้ว่าผุดขึ้นมาแบบอัตโนมัติ ฟอร์มสด, ตัวผู้เล่นล้น, สปีดเกมคือระดับทวีป ไม่ใช่ของเล่น อ่านแล้วจะรู้เลยว่า ถ้าทีมไหนโผล่มาในสายเดียวกับพวกนี้… งานหนักแน่นอน
อัล ฮิลาล
ทีมที่ไม่มีใครอยากเจอ ทุกปีแหละ! แฟนบอลลุ้นอย่างเดียวว่าอย่าอยู่สายเดียวกับฮิลาล ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะมันเหนื่อยเกินจำเป็น
ฮิลาลชุดนี้คือครบจริง–โหดจริง
- กองหน้าอิมแพ็ก
- กลางคุมเกมแน่นราวล็อกแม่กุญแจ
- หลังยืนกันเนียนไม่มีใครหลุดง่าย
เกมรุกสุดแบบไม่ต้องอวย ยิงได้ทุกองศา เปิดได้ทุกระยะ เผลอเมื่อไหร่คือโดนลงโทษทันที ถ้าอยากเข้ารอบ 8 ทีมขึ้นไป ขออย่าเจอฮิลาลตั้งแต่รอบแรกเถอะพี่น้อง
แต่จะบอกว่าสมบูรณ์แบบก็ไม่ใช่ ฮิลาลก็มีจุดให้เล่นงานอยู่เหมือนกัน ทีมนี้โหดก็จริง แต่แฟนบอลรู้กันอยู่ว่าเกมช้าช่วงต้นครึ่งแรก คือจุดที่คู่แข่งบุกใส่ได้มากที่สุด และถ้าเวลาโดนเพรสหนัก ๆ ฮิลาลมีจังหวะเสียบอลกลางสนามให้เห็นบ่อยกว่าที่ควรจะเป็น ส่วนแบ็กสองฝั่งเติมสูงมากจนบางแมตช์โดนสวนกลับทีเดียวถึงกรอบเขตโทษ และที่สำคัญถ้าตัวต่างชาติคนสำคัญหลุดฟอร์มวันเดียว เกมรุกจะชะงักแบบเห็นได้ชัด
อุราวะ เรด ไดมอนส์
ทีมที่เกิดมาเพื่อ ACL แบบตัวจริง ใครดูบอลเอเชียจะรู้ทันทีว่า อุราวะในลีก = คนละทีมกับอุราวะใน ACL เพราะพวกเขาเหมือนสลับโหมดเวลาเล่นบอลทวีป ฟอร์มเข้มขึ้น เกมรับแข็งขึ้น ความนิ่งเพิ่มขึ้นแบบเห็นได้ชัด
จุดเด่นของอุราวะคือ
- เกมรับมีระเบียบมาก แดนกลางตัดบอลเก็บกวาดดี
- เกมใหญ่ไม่ค่อยหลุด ใจถึงและนิ่งแบบทีมเวทีใหญ่
- เล่นแบบรอจังหวะเดียว ยิงทีคือมีลุ้นทันที
- ในบ้านไซตามะคือโคตรนรกของทีมเยือน บรรยากาศกดดันสุด ๆ
จะบอกว่าเป็นทีม Cup Team ก็ไม่ผิด เพราะรอบน็อกเอาต์นี่คนละระดับกับรอบแบ่งกลุ่มเลย แต่แน่นอนอุราวะก็ไม่ใช่หุ่นยนต์ไร้จุดอ่อน เรายังได้เห็นเกมรุกยังไม่หวือหวาเท่าทีมระดับท็อปอื่น ๆ จังหวะสุดท้ายมักต้องลุ้นเยอะ และถึงจะมีจังหวะสวนกลับเร็ว หากคู่แข่งมีสปีดจัด ๆ ก็ทะลุแนวรับได้เหมือนกัน ส่วนนัดเยือนค่อนข้างลำบาก โดยเฉพาะเกมที่เจอความดุดันของเกาหลีหรือซาอุ ยิ่งถ้าโดนยิงนำก่อน อุราวะจะต้องใช้เวลาเรียกสมดุลนานกว่าทีมอื่น
คาวาซากิ ฟรอนตาเล่
ทีมต่อบอลเร็วที่สุดในเอเชีย บอลของคาวาซากิคือของจริง เร็ว ลื่น ไม่มีสะดุด ดูแล้วมันฉิบและน่ากลัวกับทีมที่ตั้งรับไม่เป็นระเบียบ เพราะโดนเจาะช่องได้ง่ายมาก
จุดที่ทำให้พวกเขาเป็นทีมท็อปเสมอคือ
- ต่อบอลเร็วระดับเครื่องยนต์เทอร์โบ
- ยืนตำแหน่งแม่นมาก เปิดทางให้เกมไหลได้ตลอด
- จังหวะเข้าทำหลากหลาย ทั้งแทงช่อง–จ่ายตัดหลังแนวรับ–ยิงไกล
- ถ้าเครื่องติด จะยำคุณภายใน 10 นาทีจริง ๆ
แต่คาวาซากิก็แอบมีด้านมืดอยู่เหมือนกัน อย่างเกมรับหลังบ้านไม่คมเท่าฟรอนต์ไลน์ โดนสวนแล้วมีลุ้นเสียทุกครั้ง และถ้าเจอทีมที่เพรสโคตรเร็ว จะมีเสียจังหวะให้เห็นบ่อย และในบางแมตช์ขาดความนิ่ง ทั้งที่โอกาสได้ยิงเยอะกว่า นอกจากนี้ช่วงท้ายเกมมักแผ่ว และโดนเซอร์ไพรส์จากลูกครอสหรือคอนเตอร์อยู่เรื่อย อีกอย่างคือคาวาซากิเป็นทีมที่ “พอเกมไม่ไหล” แล้วจะหัวร้อนง่ายจนเสียรูปเกมไปเอง คู่แข่งที่ยืนโซนลึกแน่น ๆ มักทำให้พวกเขาต้องวนบอลนานเกินจำเป็นจนเสียจังหวะเข้าทำ และพอเริ่มเร่งเกมแก้สถานการณ์ ก็มีโอกาสโดนสวนกลับแบบเจ็บ ๆ อยู่เสมอ
ชนบุค ฮุนได มอเตอร์ส
ทีมที่นิ่งจัด และเกมใหญ่แม่งโคตรยากจะเอาชนะ ชนบุคคือทีมที่ถ้าเข้ารอบน็อกเอาต์ แฟนบอลฝั่งตรงข้ามต้องถอนหายใจ เพราะพวกเขาเล่นแบบโคตรระวัง โคตรละเอียด และไม่ค่อยทำพลาดเอง
และนี่คือสิ่งที่ทำให้ชนบุคยังเป็นทีมระดับทวีป
- เกมรับแข็งแบบเกาหลีแท้ ๆ ชนคือชน ไม่ร่น ไม่ถอย
- กลางสนามคุมจังหวะดีมาก เกมไม่ลน
- เล่นแบบ “ถ้าไม่จำเป็นกูไม่เสี่ยง” แต่พอจะบุกก็จัดเต็ม
- เกมใหญ่แทบไม่หลุดสมาธิ
แต่ใช่ว่าชนบุคจะไม่มีรอยร้าว เพราะอย่างในเกมรุกไม่คมเหมือนยุคทอง หลายจังหวะต้องพึ่งตัวต่างชาติแบบชัดเจน บางเกมเล่นเนิบเกินไปจนโดนทีมที่สปีดเร็วปั่นแตก เวลาโดนยิงนำก่อน มีช่วงตั้งลำช้า แนวรุกริมเส้นยังสร้างความหวือหวาไม่พอ ทำให้เข้าพื้นที่สุดท้ายยากในเกมที่คู่แข่งยืนโซนลึก โดยรวมก็คือ ชนบุคคือทีมที่คุณจะไม่ชนะได้ง่าย ๆ แต่ก็ไม่ใช่ทีมที่ยิงคุณรัว ๆ มันคือทีมประเภทเหนื่อยแน่ แต่ยังพอมีหวัง
อัล อิตติฮัด
ทีมที่สวนกลับแล้วเจ็บทุกดอก พูดกันตรง ๆ อิตติฮัดคือทีมที่เกมรุกมีพิษมากที่สุดทีมหนึ่งในตะวันตก ยิงคม ยิงแรง ยิงเร็ว และมีเพลย์เมคเกอร์ที่ป้อนบอลให้ตัวหน้าได้ตลอดทั้งเกม
จุดที่ทำให้พวกเขาน่ากลัวมาก ได้แก่
- สวนกลับเร็วแบบ Flash เวอร์ชันซาอุ
- ตัวรุกจบสกอร์คมทุกราย
- เกมเพรสแดนบนใช้พลังเยอะ แต่แม่งเวิร์ก
- ถ้าคุณกล้าบุกใส่พวกเขาเมื่อไหร่ เตรียมโดนสวนแบบตัดใจได้เลย
แต่บางมุมก็ยังมีช่องให้เจาะ เช่น เกมรับมีความเหวอหลุดให้เห็นเป็นพักๆ และถ้าคู่อริยืนโซนลึก แนวรุกจะตันและหาช่องไม่ได้ และพอแผงหลังดันสูงพร้อมกันทีเดียว ก็โดนโต้กลับคืนแบบเจ็บ ๆ ได้เหมือนกัน และหากความต่อเนื่องยังไม่ดีพอ บางแมตช์ยิง 4 ลูก บางแมตช์ยิงไม่ได้เลย อิตติฮัดคือทีมที่จะยิงก่อนเสมอ ถ้าคุณเดินเกมพลาดแค่ครั้งเดียว แต่เกมรับก็มีแอบใจบางอยู่เหมือนกัน
โยโกฮาม่า เอฟ มารินอส
สปีดเกมโหดที่สุดของญี่ปุ่นตอนนี้ มารินอสนี่ถ้าเข้าฝักคืออีกเรื่องหนึ่งเลยนะเพื่อน บอลเขาเร็ว ลื่น มีทิศทาง และเต็มไปด้วยการวิ่งซ้อนแบบสไตล์เจลีกที่ดูแล้วมันโคตร ๆ
จุดเด่นที่โผล่มาให้เห็นทุกปี
- เกมรุกสปีดสูงมาก แทบไม่มีพัก
- ครอสบอลแม่นจนกองหลังต้องยืนโอบตัว
- ยิงได้หลายรูปแบบ ทั้งแทงช่อง ทั้งยิงไกล ทั้งคอมโบริมเส้น
- ยิงต่อเนื่อง ถ้าคู่แข่งรับหลุดทีเดียวคือโดนยำ
แต่ก็มีปัญหาที่แฟนบอลด่ากันเป็นประจำ ไม่ว่าจะเป็นเกมรับหลุดง่าย โดยเฉพาะลูกโด่งและลูกสอง แล้วเวลาสกอร์ไม่มา จะเล่นเลอะมาก พลังหายเป็นช่วง ๆ ส่วนผู้รักษาประตูมีจังหวะเซฟโลกสวย แต่ก็มีจังหวะหลุดแบบเหนื่อยใจ เพราะมารินอสคือทีมที่คุณต้องทนกับความเร็วให้ได้ ไม่งั้นรอดยาก แต่ถ้าสวนกลับแม่น ๆ ก็ยิงได้เหมือนกัน เพราะกองหลังยังไม่ใช่ของแข็งที่สุด
แข้งซูเปอร์สตาร์ vs แข้งระบบ คำถามที่ ACL ถามซ้ำทุกซีซั่น
ถ้าติดตามเอเอฟซี แชมเปี้ยนส์ลีกต่อเนื่อง จะเริ่มเห็นแพทเทิร์นหนึ่งชัดมากขึ้นทุกปี นั่นคือ ACL ไม่ได้ตัดสินกันแค่ว่าทีมไหนเก่งกว่า แต่ตัดสินกันที่แนวคิดการสร้างทีมล้วน ๆ ระหว่างฝั่งที่พึ่งพาซูเปอร์สตาร์ กับฝั่งที่ขับเคลื่อนด้วยระบบ
รายการนี้เหมือนสนามทดลองขนาดใหญ่ ที่เอาฟุตบอลสองวิธีคิดมาชนกันแบบไม่มีกั๊ก และผลลัพธ์ก็มักออกมาไม่เหมือนกันในแต่ละปี
ทีมที่เชื่อว่าซุป’ตาร์เปลี่ยนเกมได้ในจังหวะเดียว
ฝั่งหนึ่งคือทีมอย่าง อัล ฮิลาล หรือ อัล อิตติฮัด ทีมเหล่านี้เชื่อว่าการมีนักเตะที่ผ่านเกมระดับสูงมาแล้ว จะช่วยตัดสินเกมใหญ่ได้ในจังหวะที่ระบบธรรมดาทำไม่ได้ ตัวอย่างชัดที่สุดคือ คาริม เบนเซม่า กับ ซาเล็ม อัล-ดอว์ซารี นักเตะประเภทที่บอลมาถึงเท้าไม่กี่ครั้ง แต่สร้างความเสียหายได้ทันที
เวลาที่เกมใน ACL ตึง เกมไม่เปิด และโอกาสมีน้อย นักเตะแบบนี้คือความแตกต่าง พวกเขาไม่จำเป็นต้องครองบอลเหนือกว่า ไม่ต้องต่อบอลสวยทุกจังหวะ แค่ความผิดพลาดเล็ก ๆ จากคู่แข่งหนึ่งครั้ง ก็เพียงพอให้เกมเปลี่ยนทันที ซึ่งในบอลถ้วยที่ทุกนัดหมายถึงความอยู่รอด สิ่งนี้มีค่าอย่างมาก
แต่ในอีกมุม ทีมสายซูเปอร์สตาร์ก็มีความเสี่ยงชัดเจนเหมือนกัน หากวันไหนตัวหลักโดนประกบจนหายจากเกม หรือสภาพร่างกายไม่พร้อม เกมรุกทั้งทีมมักจะสะดุดทันที เพราะทุกจังหวะสำคัญถูกผูกไว้กับนักเตะไม่กี่คน
ทีมที่ขับเคลื่อนด้วยระบบ ถึงอยู่ยาก แต่อึดกว่า
อีกฝั่งของสมการคือทีมอย่าง อุราวะ เรด ไดมอนส์ หรือ ชนบุค ฮุนได มอเตอร์ส ทีมที่อาจไม่มีนักเตะระดับซูเปอร์สตาร์สะเทือนทวีป แต่มีระบบที่แข็งแรงมาก ทุกตำแหน่งรู้หน้าที่ ยืนตำแหน่งเป็นแพ็ก ไม่เร่งจังหวะเกินจำเป็น และไม่ค่อยทำพลาดง่าย ๆ โดยเฉพาะในเกมใหญ่
อุราวะคือทีมที่แฟนบอลเอเชียรู้ดีว่าใน ACL เขาไม่เหมือนในลีก เกมรับแน่นขึ้น ความนิ่งเพิ่มขึ้น และการจัดการเกมในรอบน็อกเอาต์ทำได้ดีเสมอ ขณะที่ชนบุคคือทีมที่เล่นบอลแบบระวังสุด ๆ ไม่เสี่ยงถ้าไม่จำเป็น แต่ถ้าเห็นช่องก็พร้อมโจมตีทันที
ทีมประเภทนี้อาจไม่ได้ยิงประตูสวยหรือเยอะ แต่สิ่งที่ได้คือการอยู่ในเกมตลอด 90 นาที ทำให้คู่แข่งต้องคุมสมาธิสูงมาก เพราะแค่เผลอครั้งเดียวอาจไม่ถึงกับโดนสวนหนัก แต่ก็อาจเสียเปรียบทันที
อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดของทีมสายระบบก็ชัดไม่แพ้กัน เมื่อจังหวะเข้าทำไม่คม หรือถูกยิงนำก่อน การไล่ตามสกอร์มักทำได้ยาก เพราะขาดนักเตะที่สามารถแก้เกมคนเดียวได้ในสถานการณ์กดดัน
เมื่อมองภาพรวมหลายฤดูกาล ACL ไม่ได้บอกเราว่าแนวคิดไหนถูกหรือผิด แต่บอกชัดว่าทีมที่ไปได้ไกลจริง มักเป็นทีมที่ผสมสองอย่างนี้ได้ลงตัว คือมีระบบที่แข็งแรงพอจะยืนระยะ และมีนักเตะคุณภาพไว้ตัดสินเกมในช่วงสำคัญ
นี่คือเหตุผลว่าทำไมทีมอย่าง อัล ฮิลาล ถึงถูกมองว่าอันตรายมากในยุคหลัง เพราะพวกเขาไม่ได้พึ่งพาซูเปอร์สตาร์แบบลอย ๆ อีกต่อไป แต่มีโครงสร้างทีมที่มั่นคงขึ้น ขณะที่บางทีมจากญี่ปุ่นหรือเกาหลีเอง ก็พยายามเติมคุณภาพเกมรุกให้ระบบมีเขี้ยวเล็บมากขึ้น
สุดท้ายแล้ว ACL คือรายการที่ไม่เปิดโอกาสให้คุณพลาดบ่อย ถ้าคุณมีแต่สตาร์แต่ระบบหลวม คุณอาจร่วงเร็ว แต่ถ้าคุณมีแต่ระบบแต่ไม่มีคนยิง คุณก็อาจไปไม่สุด นี่แหละคือเสน่ห์ของฟุตบอลเอเชียระดับทวีป และเป็นเหตุผลว่าทำไมการดู ACL ถึงสนุกกว่าการดูแค่ผลสกอร์
ถ้าคุณเข้าใจมุมนี้ การดูเกมต่อไปจะไม่ใช่แค่ลุ้นว่าใครยิงได้ แต่จะได้ลุ้นไปพร้อมกันว่า แนวคิดแบบไหนกำลังถือไพ่เหนือกว่าในสนามจริง
แข้งตัวท็อป ACL ที่พร้อมเปลี่ยนเกมได้ทุกนาที
ซาเล็ม อัล-ดอว์ซารี (อัลฮิลาล ริยาดห์)
ปีกซาอุที่สร้างความปั่นป่วนได้ทุกเกม และเป็นผู้เล่นที่คู่แข่งต้องวางแผนประกบเฉพาะกิจ
ซาเล็ม อัล-ดอว์ซารี คือหนึ่งในผู้เล่นที่มีอิทธิพลต่อเกมรุกของฮิลาลมากที่สุดในยุคนี้ ไม่ใช่แค่ความเร็วหรือทักษะ แต่เป็นการอ่านจังหวะที่ทำให้เขาแตกต่างจากปีกเอเชียทั่วไป เขาเลือกจังหวะพาบอลเข้าในได้เฉียบ ควบคุมสปีดดี และรู้ว่าต้องเร่งต้องผ่อนเมื่อไหร่ ซึ่งทำให้คู่แข่งจับทางแทบไม่ได้เลย
สิ่งที่แฟนบอลเห็นชัดทุกนัดคือ ดอว์ซารีไม่ใช่ปีกที่ยืนรอบอล เขาวิ่งสลับตำแหน่งตลอดเวลาเพื่อดึงแบ็กออกจากไลน์ และเปิดพื้นที่ให้กองหน้าใช้ประโยชน์ โดยเฉพาะเมื่อจับคู่กับตัวต่างชาติที่เชื่อมกับเขาได้ดีแบบลื่นหัวแตก เขายังถูกมองว่าเป็นตัวปลดล็อกเกมใหญ่ของฮิลาล ไม่ว่าจะเป็นรอบน็อกเอาต์ ACL หรือเกมลีกกับทีมระดับท็อป ดอว์ซารีมักอยู่ในภาพของประตูสำคัญเสมอ ทั้งยิงเองและสร้างจังหวะให้คนอื่น
จุดแข็ง
- สปีดระดับท็อป ของผู้เล่นเอเชีย วิ่งกระชากทีแบ็กหลังหงายเงิบ
- การเลี้ยงแบบกดดันคู่แข่ง ไม่ได้โชว์ แต่ได้ผลจริง
- หุบเข้าในแล้วจบสกอร์ได้ดี ทำให้คู่แข่งต้องบีบสองเสมอ
- สกิลเลือกพื้นที่ได้เนียน เขาแทบไม่ยืนทับไลน์หรือเสียตำแหน่ง
- เล่นเกมใหญ่ได้โคตรนิ่ง ไม่ค่อยลน แม้จังหวะแรกพลาด
จุดอ่อน
- ถ้าเจอแบ็กที่เข้าตัวเร็ว ไม่หลงลูกหลอก อาจจะมีช่วงเงียบ
- เกมที่ทีมครองบอลน้อย ดอว์ซารีจะไม่สามารถลากหรือผ่าแนวรับได้เท่าเดิม
- เพรสซ้อนสองชั้น ทำให้เขาเสียบอลง่ายขึ้น เพราะรับบอลหันหลังบ่อย
- จังหวะสุดท้ายยังมีเหวอหลุดอยู่บ้าง เมื่อโดนบีบเร็วในกรอบเขตโทษ
ภัยคุกคามของแท้ สำหรับกองหลังทุกระดับในเอเชีย เห็นชื่อในไลน์อัปคือรู้เลยว่าค่ำนี้ไม่มีงานง่ายแน่นอน ไม่ว่าคุณจะเป็นทีมระดับไหนก็ตาม
คาริม เบนเซม่า (อัลอิตติฮาด)
กองหน้าที่ทำให้เกมระดับเอเชียดูช้าลงไปหนึ่งจังหวะ
ต่อให้ผ่านบอลยุโรประดับไหนมาเยอะ แฟนบอลเอเชียก็ยังรู้สึกทุกครั้งที่เบนเซม่าลงสนามว่า “นี่มันคนละคลาสจริง ๆ” จุดแข็งของเขาไม่ใช่แค่การยิงประตู แต่คือความเข้าใจเกมในพื้นที่สุดท้ายที่เหนือกว่าคนอื่นหนึ่งขั้นเสมอ เบนเซม่าอ่านการยืนตำแหน่งกองหลังได้ขาด รู้ว่าจังหวะไหนควรถอยรับ จังหวะไหนควรดึงแนวรับออก แล้วเปิดพื้นที่ให้เพื่อนเล่นง่ายขึ้น
ใน ACL เขาไม่จำเป็นต้องมีโอกาสยิงเยอะ แต่ทุกครั้งที่บอลมาถึงเท้า มักกลายเป็นจังหวะอันตรายทันที ทั้งการพักบอล, การจ่ายทะลุช่องสั้น ๆ และการจบสกอร์แบบไม่ต้องตั้งเท้านาน ทำให้แนวรับเอเชียที่ชินกับสปีดเกมแบบหนึ่ง ต้องปรับตัวแทบไม่ทัน
จุดแข็ง
- first touch ระดับโลก จับแล้วไปต่อได้ทันที
- เลือกจังหวะยิงหรือจ่ายได้แม่นยำมาก
- ดึงกองหลังได้ดี เปิดพื้นที่ให้ตัวรุกคนอื่น
- เกมใหญ่ไม่หาย มีบทบาทตลอด 90 นาที
จุดอ่อน
- เกมที่ต้องวิ่งไล่เพรสยาว ๆ จะดรอปลงเห็นได้ชัด
- ถ้าโดนตัดเสบียงกลางสนาม เบนเซม่าจะต้องถอยต่ำและหายจากกรอบเขตโทษ
- พึ่งพาคุณภาพส่วนตัวสูง ถ้าทีมเล่นไม่เข้าระบบ เกมรุกจะชะงัก
เบนเซม่าไม่ใช่กองหน้าที่ต้องยิงทุกเกม แต่คือคนที่ “ทำให้เกมทั้งเกมมันง่ายขึ้น” สำหรับทีมตัวเอง และยากขึ้นทันทีสำหรับคู่แข่ง
ซาเล็ม อัล-ดอว์ซารี (อัลฮิลาล)
ปีกที่ไม่ต้องเลี้ยงเยอะ แต่สร้างปัญหาได้ทุกครั้งที่ได้บอล
ดอว์ซารีคือปีกสมัยใหม่ที่แฟนบอล ACL คุ้นตามาก เขาไม่ได้อาศัยแค่ความเร็ว แต่ใช้การเคลื่อนที่และการเลือกจังหวะเข้าทำเป็นอาวุธหลัก การสลับตำแหน่ง, การหุบเข้ากลาง, และการเล่นหนึ่ง–สองในพื้นที่แคบ ทำให้เขากลายเป็นตัวแปรสำคัญในเกมใหญ่ของฮิลาลเสมอ
สิ่งที่โดดเด่นคือดอว์ซารีเล่นบอลโดยไม่ฝืน เขาแทบไม่เลี้ยงพร่ำเพรื่อ แต่จะเลือกทำในจังหวะที่ได้เปรียบจริง ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงมีสถิติการมีส่วนร่วมกับประตูใน ACL สูงทุกปี
จุดแข็ง
- สปีดและการเร่งจังหวะต้นดีมาก
- หุบเข้าในแล้วยิงได้อันตราย
- อ่านเกมและพื้นที่เก่ง
- เล่นเกมใหญ่ด้วยความนิ่ง
จุดอ่อน
- ถ้าเจอแบ็กที่กล้าเข้าชนและไม่หลงท่า จะเงียบไปเป็นช่วง
- เกมที่ทีมครองบอลน้อย ดอว์ซารีจะมีบอลเล่นน้อยตาม
- โดนเพรสซ้อนสองฝั่ง จะเสียบอลง่ายขึ้น
ดอว์ซารีไม่ใช่ปีกสายโชว์ แต่เป็นปีกที่ปล่อยพลาดไม่ได้ เพราะต่อให้เขาเงียบไป 60 นาที แค่บอลถึงเท้าไม่กี่ครั้ง ก็พอจะเปลี่ยนเกมทั้งเกมได้แล้ว
อันเดอร์สสัน โลเปซ (โยโกฮาม่าฯ)
กองหน้าที่ถ้าเข้าฝัก เกมรับฝั่งตรงข้ามต้องแตก
โลเปซเป็นกองหน้าสไตล์ชัดมาก คือไม่ต้องการโอกาสเยอะ แต่พอได้บอลในกรอบเขตโทษ จะสร้างความรู้สึกอันตรายทันที เขาใช้การเคลื่อนที่สั้น ๆ สลัดตัวประกบ และมีความเด็ดขาดในการจบสกอร์สูง ซึ่งเหมาะกับระบบเกมเร็วของมารินอสอย่างมาก
ใน ACL หลายเกมที่ผ่านมา โลเปซแทบไม่เด่นในช่วงครึ่งแรก แต่พอเกมเริ่มเปิด และแนวรับคู่แข่งล้า เขาจะเริ่มมีบทบาททันที ยิงได้ทั้งจากลูกครอสและการหลุดไปยิงในพื้นที่แคบ
จุดแข็ง
- จบสกอร์คมมาก
- เข้าใจจังหวะของเกมรุกที่เร็ว
- เล่นในกรอบเขตโทษได้หลากหลาย
จุดอ่อน
- ถ้าเกมริมเส้นไม่ป้อน บอลจะมาถึงเขาน้อย
- หลุดฟอร์มง่ายถ้าเสียโอกาสต้นเกม
- เกมรับไม่ใช่จุดเด่น ถ้าโดนกดทั้งเกมจะหาย
โลเปซคือกองหน้าที่ไม่ต้องการโอกาสเยอะ แต่ถ้าได้บอลในกรอบเขตโทษคือพร้อมลงโทษทันที ถ้าเกมเปิดเมื่อไหร่ เขาคือคนที่แนวรับฝั่งตรงข้ามปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด
ทาคุโระ คาเนโกะ (อุราวะเร้ด)
ตัวเร่งสปีดเกมของอุราวะ ที่ทำให้เกมรุกมีชีวิต
คาเนโกะไม่ใช่นักเตะที่ชื่อดังที่สุดใน ACL แต่เป็นคนที่มีอิทธิพลต่อรูปเกมของอุราวะอย่างชัดเจน เขาเล่นบอลง่าย วิ่งไม่มีหมด และกล้าเข้าไปเล่นในพื้นที่อันตราย จุดเด่นคือการเคลื่อนที่เพื่อรับบอลในช่องว่างเล็ก ๆ ซึ่งทำให้เกมของอุราวะมีทางเลือกมากขึ้น
จุดแข็ง
- ความขยันและความเร็ว
- เล่นบอลจังหวะเดียว ลดการเสียบอล
- เปลี่ยนสปีดเกมได้ทันที
จุดอ่อน
- เกมที่โดนประกบติด จะหายจากเกม
- ความเฉียบในจังหวะสุดท้ายยังไม่สม่ำเสมอ
คาเนโกะอาจไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์ แต่เป็นตัวเร่งจังหวะที่ทำให้เกมรุกอุราวะมีชีวิตและมีทางเลือกมากขึ้นทันทีที่อยู่ในสนาม ถ้าเขาได้พื้นที่และไม่โดนประกบติด เกมของอุราวะจะเร็วขึ้นและอันตรายขึ้นแบบเห็นชัด